لحظه در سو گ تو غمناک ترین مرثیه را می خواند
و تو آواز بزرگ جهش حنجره را به گلو خشکاندی
و تو هرگز نگشادی قلمت را
به هواداری دل و به افسانه سپردی تو مرا
نوشته شده توسط هيچكس در شنبه بیست و ششم خرداد 1386 ساعت 19:34 | لینک ثابت |
سرنوشت را نمي توان از سر نوشت.